Gaur, 2026ko apirilaren 13an, urtebete bete da Bidasoko eskualdeko Ospitalean pediatriako larrialdi-zerbitzua itxi zenetik. Egoera honek kezka eta haserre bizia sortu du familien, osasun-profesionalen eta gizarte-kolektiboen artean. Hamabi hilabete hauetan, milaka haur geratu dira eskualdean larrialdiko osasun-arreta espezializatua jasotzeko aukerarik gabe, eta horrek adingabeen osasuna eta ongizatea arriskuan jartzen dituela adierazi dute kaltetuek.
Eraginpeko familiek salatu dutenez, zerbitzu hau gabe geratzeak asistentziaren kalitatea murrizteaz gain, osasun publikorako sarbidean lurraldeen arteko desberdintasun nabarmenak areagotzen ditu. Gurasoek askotan beste udalerri batzuetara jo behar izaten dute edo pediatriakoak ez diren larrialdi-zerbitzu orokorretara joan, arreta egokia jasotzeko bermerik gabe. Bidasoako Larrialdi Pediatrikoen Elkarteak adierazi du ezin dutela onartu seme-alaben premiazko arreta beste zentro batzuen distantziaren edo saturazioaren araberakoa izatea.
Era berean, elkarteak gogorarazi du pediatriako arreta emateko langile espezializatuak eta baldintza espezifikoak behar direla nekez bermatu daitezkeenak zerbitzu orokorretan. Baliabide horren faltak segurtasunik eza, arretaren atzerapenak eta eskualdeko beste osasun-zentro batzuen gainkarga eragiten duela ohartarazi dute. Horregatik, egoera hau egiturazko arazo gisa definitu dute, berehalako esku-hartzea eskatzen duena.
Eskakizun aldaezinak
Gauzak horrela, familiek eta kolektiboek hainbat eskaera zuzendu dizkiete osasun-agintariei, hala nola pediatriako larrialdi-zerbitzua berehala irekitzea eta pertsonal sanitario nahikoa eta espezializatua kontratatzea. Gainera, premiazko arreta modu egonkor eta ekitatiboan bermatuko duen egiturazko plana eta kudeaketan gardentasun handiagoa eskatu dute, konponbideak lortzeko epe zehatzak ezagutu ditzaten.
Azkenik, herritarrei dei egin diete arazo hau ikusarazteko eta kalitatezko osasun-sistema publiko bat defendatzeko, haurren arreta lehentasuntzat har dadin. Gurasoen esanetan, urtebete igaro ondoren erantzun argien zain jarraitzen dute, beren seme-alaben osasunak ezin duelako gehiago itxaron.
