Egilea: Manu Goiogana Bengoetxea
Doinua: XILABAra jina nauzu
1)
Bere bastoi, bere txapel
eta bere alkandora,
berez inoren zain baina
gozatu nahian denbora.
Oilategira begira,
ez bereziki inora,
lasai elkarri hizketan
hitzak ahotik ahora.
Egun noiz ikusten dira
irtendakoan kanpora
enbor berean jarrita
aitona eta biloba?
2)
Kanpotik egurra sartu
mantal zaharra soinean,
irria du ezpainetan,
jakintza du mingainean.
Arto irina nahastuz
atzamarren dohainean,
biloba dauka begira
egur erre usainean.
Ea nor ari daitekeen
bilobekin orainean
taloa goxo egiten
ekonomika gainean.
3)
Atarira irteteko
etxeko arropak jantzi,
naturako bizitzari
eman behar beste garrantzi,
horri amonak dakarren
jakituria erantsi:
landareak nola jarri,
adarrak nola itsatsi,
ura noiz eta non bota,
zer sekula ez ahantzi, …
ea gaur egun hori nork
ahal duen irakatsi
4)
Altxa paretaren aurka
lehortu zaion txalupa,
biloba tostan ipini
aurrez uretaratuta,
gero arraunei eragin
“Boga boga” kantatuta,
haurrari arraunak utzi,
aurkako bidean buka, …
Ea nor ari daitekeen
beita amuan hartuta
pitak eta begiradak
barrezka kateatuta.
5)
Kaxa zahar bat ireki,
han argazkiak pilaka,
bakoitzak anekdota bat
eta bizkarrean data.
Honek lagundu ohi dio,
nostalgiari tiraka,
amon-aitonen bizitzen
puzzlea sortzen atalka.
Egun argazki pila bat
egiten ditugu, alta
berrikusteko denbora
eta anekdotak falta.
6)
Momentu horiei gutxi
falta zaie agortzeko
ea nor den gai halako
une goxo bat lortzeko.
Ea nor agertzen den prest
amontzeko, aitontzeko
jadanik ez daude eta
jakintzetan sakontzeko,
frogatuta geratzen da
bideo-dei bakoitzeko
bakarrik nahi ditugula
eskolatik jasotzeko.
